Getuigenis: Terug bij mijn Vader
Als 6 jarig meisje moest ik naar het schippersinternaat, mijn ouders waren schippers. Ik vond het vreselijk dat ik naar het internaat moest en had enorme heimwee naar mijn ouders. Elke zondagavond dat mijn ouders mij moesten achterlaten was een lijdensweg voor mij....
"Van Mira Bol-Klompien" , Nieuwerkerk aan den IJssel , 04-06-2020
Weer terug bij mijn Vader
Als jong meisje was ik gek op zingen, de hele dag was ik aan het zingen of neuriën. Ik geloofde in Jezus en luisterde graag naar mijn cassettebandjes van Elly en Rikkert. Ik was een onschuldig meisje, en een beetje naïef.
Als 6 jarig meisje moest ik naar het schippersinternaat, mijn ouders waren schippers. Ik vond het vreselijk dat ik naar het internaat moest en had enorme heimwee naar mijn ouders. Elke zondagavond dat mijn ouders mij moesten achterlaten was een lijdensweg voor mij.
Ik heb heel veel gehuild en voelde mij verlaten. Mijn beschermende leventje was voorbij en ik moest heel snel sterk/groot worden. Ik zag in iedereen goedheid en kwam erachter dat niet iedereen zo lief was. Er werd misbruik gemaakt van mijn naïviteit.
Op het internaat werd er weinig tot niks gedaan met het geloof. Beetje bij beetje verloor ik mijn geloof in mijn hemelse Vader. In alle ervaringen die ik meemaakte in mijn internaat tijd ( 12 jaar), wist ik dat er voor mij gezorgd werd. Er was een stem die zei ‘ik zorg voor jou’. Hij heeft mij nooit verlaten.
Na het internaat ging ik op 18 jarige leeftijd op mezelf wonen, ik ging naar school en had een baantje. Elk weekend ging ik stappen met vrienden en genoot van het uitgaansleven. Ik zong en danste op wereldse muziek. Ik deed niks meer met het geloof. Mijn man ontmoette ik in het uitgaansleven, we waren smoorverliefd op elkaar en gingen al gauw samenwonen. We hebben samen 2 prachtige kinderen gekregen, onze trots. Mijn man en ik waren niet zo goed met de financiën, we konden het niet meer overzien en hadden hulp nodig. Onze hulp kwam niet alleen vanuit instanties, God klopte op onze deur.
Ik was koppig en wilde de deur niet opendoen. Een vriendin wees mijn op een droom die ze over mij had gehad. Ik dobberde op een bootje midden in het water en had geen roeispanen. Ze beschreef precies zoals ik mij voelde, ik voelde mij alleen en verlaten.
Uiteindelijk ben ik samen met mijn man naar de kerk gegaan van die vriendin. Het eerste lied dat werd gezongen was de rivier opwekking 642. Ik begon te huilen en kon niet meer stoppen. Aan het einde van de dienst hebben mijn man en ik ons hart aan de Heer gegeven. Ik was weer terug bij mijn Vader.
Zoals het lied het zegt: Kom ontvang een heel nieuw leven, kom en stap in de rivier. Jezus roept je, Hij verwacht je en Hij zegt: ‘ontmoet mij hier’.
Ik stapte uit het bootje in de rivier en kreeg een heel nieuw leven. Een leven met Jezus en….. ja, ik zing weer. Ik ben dankbaar dat ik deel mag uitmaken van het muziekteam de Blessings. Weer zingen voor mijn Vader net zoals vroeger.
Gods Zegen,
Mira Boll-Klompien
